Tien stuks

Ja.
Ik stel mij weer es wat voor.

Een groepje mensen bij elkaar. Rondhangend bij een grot.
De wind is hoorbaar, koud dus.
Ze zitten dicht op elkaar. De een nog meer ingepakt dan de ander. Tien stuks.
Een smerige hond die er niet bij hoort maar toch wel. Alles tegen verveling is welkom. Een wonderlikker ook.

Veroordeeld tot elkaar, geen gekozen vriendschappen.
En er is altijd wel een pispaal in de groep. Ook al weet je dat je allemaal uitschot bent. Niet meer welkom in het dorp waar je ooit woonde. En geen hoop op verandering. Nu alleen nog hoop op dat de wind gaat liggen en dat de zon wat warmer wordt. Maar niet te warm, want dan gaat het jeuken onder je verband.

De tien melaatsen, uit de Bijbel. Dat verhaal bedoel ik. Jezus maakt hen gelukkig beter.

Ik kwam er achter dat Jezus dat niet doet waar hij bij is. Hij maakt ze niet beter met wat woorden of een aanraking.
Nee, hij geeft ze een opdracht: “Ga naar de priester. Laat zien dat je beter bent.”
Hoe dan? Ze zijn nog niet beter. Ze mogen toch helemaal niet uit quarantaine?

Dat moet gedoe gegeven hebben toch? Waarom doen wat hij zegt? Hoezo erop vertrouwen? Wie was voor, wie was tegen?
Voor wint. Ze gaan. Met krukken, zwachtels, gemopper en gesteun. En warempel, onderweg gebeurt het. Alle tien beter.

Wonderlijk verhaal. En dus stof voor een grappige hoorspelaflevering. Horen?
Check de serie Ontmoetingen met Jezus.

Tien Melaatsen, geschilderd door James Christensen in 2002. bron: Christian Art Today.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s